Osiem stopni jogi

   „Nauka jogi pomaga uczynić ciało świątynią i utrzymać je w stanie czystości duszy. Ciało jest leniwe, umysł rozedrgany, dusza natomiast promieniuje światłem. Jogiczne praktyki podnoszą ciało do poziomu wibracji umysłu, a wtedy ciało i umysł – tętniąc takim samym życiem – razem podążają ku światłu duszy.”

– Iyengar, „Drzewo jogi”

   Aby zrozumieć jogę trzeba poznać zasady którymi się ona kieruje. Joga bowiem to nie tylko asana, pozycja drzewa lub psa z głową w dół, to nie jest również piękna pani na zdjęciu w promieniach zachodzącego słońca i w dobrze dopasowanym stroju. Joga jest czymś zupełnie innym, jednocześnie surowa, ale i ciepła oraz serdeczna. To nauczycielka, która uczy nie tylko dobrze wykonanej pozycji i technik oddechowych, ale prawdy o nas samych, o naszym podejściu do życia. Dlatego tak ważne jest dla mnie by przedstawić Wam na samym początku osiem stopni jogi. Pierwsze dwie opiszę dokładnie dzisiaj, kolejne wymienię, ale ich szczegółowy opis pojawi się wkrótce na blogu.

   Pierwsze dwa filary jogi to yama i niyama.

Yama, czyli powszechne przykazania moralne. Składają się na nie następujące zasady.

  1. Ahi msa, czyli brak przemocy; nie krzywdzę siebie i nie krzywdzę też innych. To powstrzymanie się od zabijania, zarówno w sensie fizycznym, jak i w intencji.
  2. Satya, czyli prawda; to powstrzymanie się od kłamstwa, zarówno w kontakcie ze sobą jak i innymi.
  3. Asteya, czyli brak chciwości; wyzbycie się posiadania czegoś za wszelką cenę, jak i również porównywania się z innymi
  4. Brahmacaryi, czyli opanowanie przyjemności zmysłowych; to dyscyplina w kontaktach seksualnych, nie oznacza jednak celibatu ani ascezy. To zaakcentowanie duchowego wymiaru życia.
  5. Aparigraha, czyli brak zawiści; uwolnienie się od niechęci do innych osób, brak zazdrości, ale również wolność od gromadzenia dóbr materialnych.

   Kolejny stopień to niyama, czyli oczyszczanie siebie poprzez dyscyplinę. Na drugi człon jogi składają się takie zasady jak:

  1. Śauca, czyi czystość – podczas wykonywania ćwiczeń w jodze należy pamiętać o równowadze w ciele, jeżeli zginamy się w jedną stronę, tak samo musimy wygiąć się w drugą, aby zachować równowagę. Należy odpowiednio wykonywać jogę, by całe ciało było dobrze ukrwione, a przy tym nawilżone. Na tym polega tak zwana czystość.
  2. Santosa, czyli zadowolenie; to akceptacja stanu obecnego. Będąc negatywnie nastawionym do praktyki jogi, nie doświadczę żadnych efektów. Należy podejść do życia i przyjąć go takim jakim jest, bez oceniania.
  3. Tapas, czyli surowość lub żarliwe pragnienie; po tym gdy uzyskamy czystość naszego wnętrza i otoczenia, nie możemy dopuścić by z powrotem powróciły do nas stare nawyki, czyli nieczystości. Tapas jest więc również działaniem, które ma służyć utrzymaniu naszego ciała w czystości i porządku. To panowanie nad własnym organizmem. To rodzaj dyscypliny.
  4. Svadhyaya, gdzie – sva oznacza samego siebie, a ashyaya studiowanie – czyli studiowanie samego siebie, dążenie do samopoznania. Człowiek jako istota zbudowana z licznych emocji, myśli, skupiona na różnych celach i działaniach, a przy tym indywidualna – staje się kimś wyjątkowym. Poszukiwanie odpowiedzi w sobie, jest kluczem do poznania swojego ja. Joga przybliża nas do tego. To również studiowanie tekstów i samoobserwacja siebie.
  5. Iśvara-pranidhana czyli joga oddania się – dzięki aktywnej i świadomej praktyce jogi wzrasta w nas większa samoświadomość, wysoka inteligencja. Dzięki temu możemy dojść do punktu w którym kontaktujemy się z własnym, prawdziwym ja w sobie. Według religii Wschodu, odnajdujemy swoje centrum i gromadzimy w nim energię. Jedynie osoby z czystym umysłem mogą to osiągnąć. Stan ten nazywany jest samadhi.

   Trzeci stopień w jodze to najbardziej rozpoznawalny element o którym pisałam, czyli asany – pozycje jogiczne. Przy czym nie jest to jedynie wykonanie danego ćwiczenia, ale objęcie uważnością całego ciała.

   Czwarty stopień – pranayama, techniki oddechowe, które wprowadzają w nasz organizm relaks, wyciszenie.

   Kolejnym stopniem jest pratyahara, czyli wycofywanie naszych zmysłów podczas praktyki. To całkowite pochłonięcie i zaangażowanie w naszą czynność.

   Dharana – to koncentracja, skupienie uwagi na punkcie wewnątrz lub na zewnątrz nas. Cały czas trzeba ćwiczyć nasz umysł, aby nie był rozedrgany.

   Dhyana – znana nam medytacja, czyli przed ostatni stopień jogi. Rodzaj koncentracji, w której łączymy poznanie naszego ciała i wnętrza.

   Ostatni, bardzo ważny stopień w jodze, to samadhi – czyli samorealizacja, osiągnięcie pełnej samoświadomości. Najwyższy stopień w jodze mówi o przeniknięciu swoją świadomością we wszystkie powłoki naszego ciała, aż do samej jaźni.

   Te osiem stopni jogi tworzy wyjątkowa całość, którą każdy jogin powinien dobrze znać i mieć ich świadomość. Iyengar napisał w swojej książce „Drzewo jogi” następujące zdanie – „Mahatma Gandhi nie praktykował wszystkich członów jogi. Stosował tylko dwie zasady – braku przemocy i prawdę – a jednak za ich pomocą opanował swą naturę i wywalczył niepodległość dla Indii.”

Napisałam więc że powinniśmy mieć ich świadomość, ponieważ nie tylko praktykując, ale czyniąc dobro i kierując się miłością do siebie i innych, możemy uczynić świat lepszym. Do tego zachęcam i z tym na dziś Wam zostawiam.

Komentarze

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *